"De kinderen spelen in de speeltuin en op straat."

Mohammed Sajri is als vierjarige naar Nederland gekomen en opgegroeid in Crooswijk. Hij woont nu in de Donkerslootstraat met zijn vrouw en drie kinderen van 9, 7, en 2 jaar.

Mohammed Sajri heeft een tabakshop overgenomen die sinds 1928 in Hillesluis is gevestigd. “Ik hoorde van de Nederlandse eigenaar dat hij ermee ging stoppen. Ik ben marktkoopman geweest en zag diverse mogelijkheden. De zaak bestaat al sinds 1928 en ik dacht, ik ga dit proberen. Ik waag de gok. Je probeert toch omhoog te klimmen.”

Hij betaalde een stevige overname voor de goed lopende zaak die op de route ligt naar supermarkt Bas van der Heijden. Langzaam maar zeker zag hij de economie in de wijk teruglopen. De mensen uit de buurt lopen sinds Bas van der Heijden is vertrokken een andere route. De tabakszaak moest hierdoor van assortiment veranderen naar meer een buurtwinkel.

De heer Sajri is bij iedereen in de buurt bekend. Tante Sjaan komt voor de Margriet, Pedro voor de Spaanse krant El Pais, Fatima kopieert de paspoorten voor haar gezin en buurtkinderen kopen lollies voor vijftien cent. “Het is in deze zaak niet alleen geld verdienen. Ik doe ook iets voor mijn klanten. Ben ik gezellig voor hen, dan komen mensen bij me terug. De bedoeling is dat ze iedere dag bij me langskomen. De gesprekken die ik voer, de sociale contacten die ik heb en mijn tijd die ik aan ze besteed, is mijn investering. Ik krijg er ook iets voor terug: gezelligheid en sinds ik deze winkel heb, heb ik steeds meer mensen uit de buurt leren kennen.”

Jongeren uit de buurt hebben de winkel van Mohammed inmiddels ook als stagelocatie ontdekt. Negen jaar geleden tipte Nederlandse vrienden Mohammed dat er iets in de Donkerslootstraat te koop stond. Hij vond het een prima straat, maar langzaam maar zeker veranderde die, stelt hij. “Daar wilde ik mijn dochters niet mee confronteren. We zijn verhuisd naar de 1e Balsemiestraat naar een huurhuis. Maar dat heeft niet lang geduurd. De kinderen konden daar niet buiten spelen ze zeiden tegen me: ‘Pa, zijn we honden ofzo?’. We zijn naar drie maanden weer teruggekeerd naar de Donkerslootstraat. De kinderen spelen in de speeltuin en op straat. Ze gaan naar de katholieke school Odylia. Een goede gemengde school waar ze het naar hun zin hebben. Voor mij hoefde de Donkerslootstraat niet meer, want ik ga ’s morgens vroeg weg en ben ’s avonds laat terug. Maar we zijn teruggekeerd voor de kinderen.”

Mohammed Sajri