NAAR OVERZICHT

Woonblok Putsestraat en ingang Heldringschool weer spik & span

13 feb 2018

Woonblok Putsestraat en ingang Heldringschool weer spik & span

Het was decennia geleden dat de woningen in de Putsestraat voor het laatst grondig onder handen waren genomen. Na inspectie besloot Woonstad Rotterdam ze, afhankelijk van hun staat, te behouden of te slopen. Gelukkig kon een rij van 28 woningen en vijf bedrijfsruimten, een diamantje uit het begin van de vorige eeuw, bewaard blijven.

Zo leeft het karakter van de wijk voort én konden de huurders, zonder huurverhoging, tijdens de werkzaamheden in hun woning blijven wonen. Op deze manier blijft dit type 3- en 4 kamerwoningen behouden voor de woningvoorraad in Hillesluis.

De binnen- en buitenkant van het huizenblok werden flink aangepakt. Onder andere balkons, bergingen, kozijnen en portieken werden vernieuwd en het metselwerk van de voorgevels in ere hersteld. De toegangspoort van de Heldringschool, liggend in het woonblok, werd ook meegenomen in de herstelwerkzaamheden. Projectleider Alexander van Engelen van Woonstad Rotterdam, directrice Mariëtte Vink van de Heldringschool en bewoner Els van Dijk vertellen, hoe zij het groot onderhoud en de aanloop er naartoe hebben ervaren.



Voortdurend contact met de bewoners
Een van deze huurders is Els van Dijk. Samen met haar man woont zij al 30 jaar naar alle tevredenheid aan de Putsestraat. “De opknapbeurt was hard nodig”, beaamt Els in haar zonnige woonkamer op de derde verdieping. “Regelmatig voelden we de wind door de kieren naar binnen waaien en het trappenhuis was vies en versleten.” De brief van Woonstad begin 2017, waarin de werkzaamheden werden aangekondigd, kwam dan ook als geroepen.

Het was het begin van een intensief contact met de bewoners. “Bij een groot onderhoud als dit, waarbij de huurders in hun huis blijven wonen, is het belangrijk om uit te leggen wat hen te wachten staat. We willen niemand voor verrassingen plaatsen,” aldus Alexander. “Bovendien werden de bergingen aangepast en stelden we diverse kleurwijzigingen voor. Dat betekent dat minimaal 70% van de bewoners goedkeuring moet geven voor de verbeteringen.”

Putsestraat - Heldringschool - Projectleider Alexander van Engelen 

De bewoners ontvingen ook een uitnodiging voor een voorlichtingsavond. Helaas was de opkomst mager. Jammer, vindt Alexander. “Het is bij uitstek de kans, om als bewoner je vragen en zorgen kwijt te kunnen.” Diezelfde avond lag er bij iedereen een brochure in de brievenbus, met informatie over de plannen en de aanpak. Kort daarna volgde een bezoek per woning, om de aanpassingen aan het binnenpakket te inventariseren en het schriftelijke akkoord op het onderhoudsplan te vragen.

Maar ook tijdens de werkzaamheden hield de woningcorporatie, met name via aannemer Musters, de huurders voortdurend op de hoogte. Zoals toen er asbest verwijderd moest worden: “Bewoners en de school zijn op het hart gedrukt, dat zij geen enkel gevaar liepen,” zegt Alexander. Els heeft nog een voorbeeld: “Bij het zandstralen van de gevel kreeg ik het verzoek om oude handdoeken op de vensterbank te leggen, mocht er wat water doorheen lopen. Fijn om daarvoor gewaarschuwd te worden.” Bovendien kon ze de aannemer altijd appen met vragen of klachten. “Bewoners moeten zich altijd gehoord voelen,” weet Alexander uit ervaring.

Minder te spreken is Els over de onduidelijkheid rondom de bergingen. “In het gesprek met de aannemer pikte ik toevallig op, dat deze nog kleiner zouden worden. Mijn buren van onder andere Kaapverdiaanse en Turkse afkomst hadden dit ook niet begrepen. Bij navraag bleek dat er twee extra bergingen moesten komen. Uiteindelijk is het heel netjes geworden en met een beetje passen en meten kan ik nog steeds alles kwijt, maar Woonstad had dit beter bij ons onder de aandacht mogen brengen.”

Directrice Mariëtte Vink van de Heldringschool

Aanpak entree Heldringschool
Aan de Putsestraat bevond zich ook een toegang naar de bergingen én de erachter gelegen Heldringschool, slechts van elkaar gescheiden door een gammele schutting. Lelijke, dichte deuren sloten de twee gangetjes van de straat af. Spullen die ongezien waren opgeslagen belemmerden de doorgang naar de berging. Logisch dat Woonstad ook dit mee wilde nemen in de herstelwerkzaamheden en ze klopten met hun plannen aan bij het bestuur van de school. “Toen wij werden benaderd om de entree samen aan te pakken, zeiden we direct ja,” vertelt Mariëtte Vink. “Het stond al jaren op ons wensenlijstje om deze gebruiksvriendelijker te maken.”

Woonstad Rotterdam en de Heldringschool kwamen snel tot een oplossing: de ingang naar de bergingen werd verlegd, de schutting verwijderd en er werd een mooi, nieuw hekwerk geplaatst. Een win-win situatie.

Goed geregeld
Hoewel Els en haar man opzagen tegen de overlast, is deze uiteindelijk heel erg meegevallen. “Alles ging in fasen en in goed overleg. Soms stonden er werkmannen voor onze ramen, maar dan deed ik gewoon de jaloezieën dicht.” De herrie die al om 7 uur ’s ochtends begon, was voor de meeste bewoners even afzien, “maar dat hoort er nu eenmaal bij,” vindt Els. “Wat ik wel jammer vond, is dat ik geen keuzes had, ook niet tegen bijbetaling. Ik ben blij met mijn nieuwe kraan, maar ik had liever voor een ander model gekozen.”

De Heldringschool vindt het een grote vooruitgang, nu zij een brede gang en een mooie, open poort tot haar beschikking heeft. “Kinderen en ouders stromen makkelijker naar binnen- en buiten en de school is nu zichtbaar én herkenbaar voor de hele buurt,” zegt Mariëtte tevreden.
Ze is zeer te spreken over de gang van zaken tijdens de werkzaamheden. “Vooraf gaven we aan, dat we de poort zo lang mogelijk wilden blijven gebruiken. ’s Ochtends en ’s middags legden de bouwvakkers daarom hun werk even neer, zodat we de kinderen zonder overlast en herrie konden ontvangen en er geen ongelukken konden gebeuren. Alleen toen de asbest verwijderd werd, zijn we tijdelijk overgestapt naar de andere ingang”. Waarvoor Woonstad de Heldringschool dan weer dankbaar was.

Alexander kijkt tevreden terug op de communicatie met de huurders en de Heldringschool. Toch ziet hij nog een verbeterpunt. “In de toekomst zou ik huurders nog meer willen betrekken bij de besluitvorming, waarbij ik denk aan een participatietraject.” Hij spreekt zijn respect uit voor de flexibiliteit van de bewoners, waarmee ze de overlast hebben doorstaan. Maar het meest trots is hij op het eindresultaat. “Dankzij de grondige opknapbeurt staat het hele blok er weer fris bij en sluit het naadloos aan op het straatbeeld van vroeger. Zo kunnen wij én natuurlijk de huurders weer jaren vooruit met de woningen.”